zachodnie! from momasz on Vimeo.

kraktown, 27 kwietnia, 5 z samego rana, nowy kleparz, w ciemnościach rozpoczynajacego się dopiero dnia ruszamy w strone zakopanego. jest nas trzech, robson, wiciu i ja, podjarani na maksa, myślami juz wysoko na tatrzańskich graniówkach, przemierzamy kolejne kilometry krajowej siodemki. po 2 godzinach jazdy docieramy do wylotu doliny chochołowskiej. mozolny spacer z parkingu do schroniska ubarwiaja nam wspomnienia witka.

szybkie śniadanie, kilka strzałów migawką, pare centymetrów przesuniętej po głowicy kamery tasmy, około 150m pokonanego przewyższenia i zwinnym susem wyłaniamy się z kosówki.

“no jaram sie fest!” pomyslalem…

chwila rozkminy, relaksu dostarcza tak potrzebnej energii na pokonanie czekajacych na nas kilometrow granii.

kopuła szczytowa wołowca – miszcz najwiekszy

Grześ, 1653 metry nad poziomem morza, miejsce z ktorego ponad 2 lata temu obserwowałem najpiekniejszy zachod slonca w kosmosie.

Gran, ktora mamy zamiar dzisiaj pokonac, wreszcie ukazuje sie nam w pelni. widac rakoń, wołowiec, łopate, jarząbczy, kończysty, trzydniowiański.
poczatkiem października, moment przed wyjazdem w alpy julijskie, dokladnie w miejscu w ktorym siedzi teraz witek, na rakoniu, czaki przekminil ze nie zabral rekawiczek (pomimo zapowiadanego halnego i niskiej temperatury). pora załozyc raki.

Wołowiec, 2064 mnpm, widoki nie mogły zostać niezapisane w głowie, kiedy tylko człowiek oderwie od nich zwrok, są juz tylko wspomnieniem, pozostaje niesamowity niedosyt.
rohacz ostry, obserwowany z łopaty, wyglada conajmniej ciekawie.

w czasie pokonywania ostatniego odcinka grani pomiedzy jarzabczym a konczystym towarzyszyla mi adrenalina zwiazana z widocznymi na powyzszym zdjeciu nawisami snieznymi… moglo byc roznie. szczesliwie, po okolo 11 godzinach wedrowki, dotarlismy do fury skad z bananami na twarzy wracalismy do krakowa.