… rozkmina taka, jako bylby to juz ostatni ‘letni’ wypad w skaly, towarzyszyla mi w momencie pierwszego kontaktu z niesamowicie zimna skała na łabajowej w bedkowskiej. choć miejscówke zalicza się do tych bardziej obleganych w podkrakowskich dolinkach to jej północna wystawa (zero slonca przez caly dzien), temperatura utrzymujaca sie w okolicach 3 stopni oraz srodowy pazdziernikowy poranek zdecydowanie odstraszyły potencjalnych wspinaczy i przez caly dzień byliśmy na niej totalnie sami! raczej hit : )
oprocz witka, kynia, robsona i mnie, pod skalami znalazly sie rowniez dwa canonowskie lustra i tony zajawy na jesienny wspin!
na pierwszy strzał poszła jakaś VI.1+, przez okap widoczny na pierwszym zdjeciu, a poprowadzil ja witek!
… asekurowal kyniu, filmowal robson ktory z racji skasowania palucha odpuscil wspin
linia puscila, plik z relacja video pomyslnie udalo sie zapisac na karcie a witold z jeszcze wiekszym podjarem przystawial sie do kolejnego problemu, tymrazem VI.1
szybka zmiana miejscowy…
male przetasowania, ekspresowa solowa kynia na stanowisko, i na rozgrzanie zziabnietych paluchow atakuje IV+, puszcza szybko…
… na stanowisku błyskawiczna zmiana ról, szybka przepinka, aparat w dlon, zjazd i start ta sama linia – tymrazem w wykonaniu kynia.
linia puszcza jeszcze szybciej – jest podjar!
zmieniamy skale. mniszkowa przyciaga ciekawą rzeźbą, pada jakas V+. niestety nie mielismy topo, stad jedynie wyceny sfoconych dróg.
na dziekuje dobranoc wiciu prowadzil jeszcze jakies szóstki na łabajowej
pozostaje miec nadzieje ze to jeszcze nie ten ostatni dzwonek i w sobote uda sie gdzies podzialac. witek czymej kciuki!
relacja video :
